Irlandia. Kraina Wróżek.

Wiedzieliście, że Irlandczycy wierzą we wróżki? Ja np. nie, aż do mojej ostatniej wizyty w tym kraju.

Kraina deszczowców okazuje się być również krainą pełną magii i czarów. Fairy trees mają w swojej mocy drzewa, żyją wśród nich i otaczają je opieką. A, że drzew tam pod dostatkiem to i wróżek musi być dużo. Więc tym razem będzie post z odrobiną magii. A zamiast słów więcej zdjęć, ludzi i miejsc, bo do tych dwóch zawsze najbardziej się przywiązuje.

Chodź pozwiedzać kawałek Irlandii. 🙂

Dundalk

Cabo da roca. Spontan na krańcu Europy

Spontan. Sukienka. Klify. Ocean. Zachodzące słońce i przeraźliwie zimny wiatr. Czyli Este na krańcu Europy w trochę innej odsłonie. Bez słów.

Zazwyczaj to ja cykam zdjęcia i uwieczniam chwile. Tym razem to mnie złapano w obiektyw i to w najpiękniejszym miejscu jakie tylko mogłam sobie wymarzyć. Co z tego wyszło? Sprawdźcie sami.

Autorką wszystkich zdjęć jest Ola vel. Cztery Kadry. Jej zdjęcia możecie podejrzeć TU.

Dziękuję, że mogłam pojawić się na Twoich fotach. <3

Lizbona - kraina kafli.

[8.01.2018]

Mam jakąś dziwną tradycję odwiedzania Portugalii zimą. Kilka lat temu sylwestrowo była Villa do Bispo (Algarve), tym razem końcem listopada teleportowałam się do Lizbony. Miłość do Portugalii wzrosła jeszcze bardziej a moja tęsknota za podróżami i odkrywaniem nowych światów osiągnęła level hard. Ale po kolei.

Spontan przede wszystkim

Wyjazd standardowo pojawił się zupełnie przypadkiem. Bilety kupione „pod wpływem”, z opcją a co tam. Z kameralnego wypadu zrobiła się całkiem ciekawa ekipa, znowu, obcych sobie ludzi, którzy spotkali się na lotnisku i ruszyli w podróż w nieznane.

Magia miejsc.

Kolejne wypady do Zakopca. W cudownym towarzystwie. Nowe znajomości, bo miejsca wszystkie już chyba odkryte. Pyszne śniadania na Strychu, wycieczki na szczyty, obiady u Ryśka i wieczory w Appendixie, Tygodniku Podhalańskim, przeplatane spektaklami u Witkacego i nocnymi wypadami na Gubajce. Jestem monotematyczna, ale co zrobię.. To jest moje miejsce, bo kocham to miejsce. Idę tam!

Zawsze było dużo słów i trochę zdjęć. Tymczasem sprawy przybrały taki obrót, że z kolejnym postem słów ubywa, a pojawia się więcej fot. Czy to na plus czy na minus? Nie mnie oceniać. Niemniej jednak zdjęcia czasem mówią więcej niż te zlepki zdań, które tutaj umieszczam. 

Lato w mieście.

To już trzecie lato we Wrocławiu. I kolejne moje podejście do Bridge Challenge Wro, który sobie gdzieś tam kiedyś wymarzyłam, wymyśliłam dawno temu. Jak widać do tej pory nic się w tym temacie nie wydarzyło.. Dlaczego? Odpowiedź jest prosta. Moje lenistwo, brak motywacji do działania i ciągłe ucieczki z Wrocławia, który ostatnio mi nie służy i bardziej wkurza i dołuje niż mobilizuje. Jak to rapował kiedyś Mes: Wkurwia mnie to miasto niech się udławi sushi. Ewidentnie mogłoby. Na dokładkę lato, którego nienawidzę.. Więc w miasto mogę wyjść tylko wieczorami, o ile w ogóle, bo przecież za ciepło i duszno i ble. Zawsze znajdzie się wymówka.

Ale ok. Krótko i na temat. Są zdjęcia (by MRU. of course). Jest Wrocław. Są mosty. Mieszczańskie. Enjoy.

Baltic Games po raz pierwszy...

... i na pewno nie ostatni. Kiedy coś pochłania Cię tak bardzo, że zapominasz o rzeczywistości, to wiesz, że przepadłeś, jesteś stracony. Więc chyba już po mnie.. ;)

Na Baltica wybierałam się od kilku lat, standardowo bezskutecznie. W tym roku impreza obchodziła 10-lecie, nadarzyła się okazja i oto jestem.  

Pod kątem zawodów, ludzi i klimatu -  totalny ogień! Zdarzało mi się bywać na różnych imprezach tego typu, ale raczej na chwilę, gdzieś przelotem, więc możliwe, że po prostu jestem nieobiektywna po 2 dniach i nocach spędzonych na BG z zajebistą ekipą. Trochę zawiodłam się na organizacji i komentatorach, ale to już mój problem i mojego zboczenia zawodowego. :)
Nie wiem czy opisywaniem BG oddałabym cały klimat, więc zostawiam fotografie.

loveyourlife.

Nigdy nie potrafiłam niczego planować. Całe życie robiłam coś z dnia na dzień. W tej sekundzie przychodził do mnie jakiś impuls, zalążek pomysłu, który szybko chciałam realizować.

Podobnie było z wieloma decyzjami, które podejmowałam pod wpływem chwili, czasem były to dobre a czasem złe wybory, jednak nigdy niczego żałowałam, a przynajmniej starałam się.